Anna Kossowska

Marzy mi się system edukacji, w którym psychologia nie jest dodatkiem ani luksusem, lecz czymś oczywistym – obecnym od najwcześniejszych lat. System, w którym uczymy się nie tylko świata zewnętrznego, lecz także siebie: własnych reakcji, emocji, granic i możliwości. W którym kończymy szkołę nieco bardziej świadomi tego, kim jesteśmy i jak funkcjonujemy w relacji z innymi ludźmi i z otoczeniem.

W moim wyobrażeniu pojęcia takie jak odporność psychiczna czy regulacja emocji nie brzmią obco ani specjalistycznie. Uczylibyśmy się opisywać siebie nie tylko poprzez wiek, role społeczne czy miejsce zamieszkania, ale także poprzez cechy temperamentu, sposoby reagowania, indywidualne różnice. Taki język pozwala lepiej rozumieć siebie – a przez to także innych.

Ale to są marzenia. Wracając do rzeczywistości, wiem, że na zmianę systemową możemy jeszcze długo czekać. To, czym dziś dysponujemy, przypomina raczej kalejdoskop: pop-psychologia miesza się w nim z rzetelną wiedzą, chwytliwe nagłówki z badaniami o bardzo różnej jakości, uproszczenia z treściami, które bywają poprawne, lecz trudne do zrozumienia lub zastosowania w codziennym życiu.

W takim krajobrazie łatwo się zgubić. Dlatego, przygotowując szkolenie lub warsztat, staram się najpierw uporządkować sensy – sprawdzić, co w danym momencie naprawdę ma znaczenie. Zastanawiam się, na ile dana wiedza jest aktualna, czy da się ją przełożyć na praktykę i czego rzeczywiście potrzebują uczestnicy – nie w teorii, lecz w ich codziennym funkcjonowaniu. Szukam sposobu mówienia o psychologii, który byłby jednocześnie przystępny, zapadający w pamięć i uczciwy wobec złożoności tematu.

Bliska jest mi myśl Stanisława Jerzego Leca: „Nie wystarczy mówić do rzeczy, trzeba mówić do ludzi”.

W pracy nad każdym wydarzeniem dbam o to, by treści były praktyczne i możliwe do udźwignięcia. Zależy mi na tym, aby uczestnicy wychodzili z poczuciem, że to, czego się dowiedzieli, mogą rzeczywiście włączyć w swoje życie – bez nadmiaru teorii i bez obietnic bez pokrycia.

Wierzę, że rzetelna wiedza psychologiczna realnie wpływa na jakość życia. Psychoedukacja – szczególnie w formie warsztatów i szkoleń – tworzy przestrzeń do porządkowania doświadczeń, przygotowania się na wyzwania i rozwijania umiejętności.

Dlatego zapraszam do spotkania – do wspólnego przyglądania się psychologii nie jako zbiorowi gotowych odpowiedzi, lecz jako narzędziu, które pomaga lepiej rozumieć siebie i świat, w którym żyjemy.